دبیرخانه ثبت همایش بندر تاریخی سیراف؛
ظروف صیقلی فلزی، تقلیدی از ظروف چینی بودند و در شوش، سامرا و مناطق دیگر رواج داشتند. ظروف سیراف معمولاً جنس نرم و ظریف داشتند و لعاب آنها سخت بود. بیشتر این ظروف دچار ترکخوردگی و خرابی شدهاند.
رنگهای رایج آنها آبی تیره، فیروزهای و قهوهای بوده است. بیشتر ظروف شامل بشقاب، جام، فنجان و کوزه بودهاند و تزئینات داشتهاند. جامها معمولاً شکل چینی داشتهاند.
🎨 ظروف منقوش ترسیمی خطنوشته
این ظروف نسبت به ظروف لعابدار کمتر ساخته شده و کمتر به کار رفتهاند. بیشتر نمونههای آن مربوط به قرن نهم و دهم میلادی است. قطعات بهدستآمده بیشتر مربوط به بشقاب و کاسه هستند.
نقوش شامل سبز، زردِ کمرنگ و قهوهای بوده و گاهی رنگ زرد بهعنوان لعاب استفاده شده است. این ظروف شباهت زیادی به ظروف سامرا دارند و احتمالاً از بینالنهرین وارد سیراف شدهاند.
🔴 ظروف منقوش
ظروف منقوش در سامرا و سیراف دیده شدهاند. نمونههای معمولاً دارای رنگ قرمز، خطوط کوفی و نقوش هندسی و گیاهی هستند. داخل ظروف گاهی با رنگ زرد مخلوط با رنگهای ارغوانی، سبز و زرد تیره پوشیده شده است.
این نوع ظروف در خلیج فارس و سواحل اقیانوس هند بسیار رواج داشتهاند. نمونههایی از آنها در ایران، پاکستان و مناطق اطراف کشف شده است. به گفته آقای الکاک (Alkock)، این ظروف احتمالاً به اواخر قرن نهم میلادی مربوطاند.
یک نکته خیلی مهم
در تراشه B، بقایای سفالین این ظروف دیده شده و بیشتر این بقایا مربوط به دوره سوم هستند؛ زمان نگاری آنها حدود ۹۷۷ تا حداکثر ۱۰۵۵ میلادی است
/
اسم نویسنده: دیوید وایت هوس
منبع: کتاب کاوش های علمی باستان شناسی در سیراف
صفحه: ۳۰ , ۳۱
